بیوممتیک  یک دانش بین رشته ای است که مبنای آن بر پایه مهندسی، شیمی و زیست شناسی با تمرکز در  سنتز مواد با هدف ساخت سیستم های مصنوعی یا ماشین آلاتی که عملکردهای بیولوژیکی را تقلید می کنند بنا شده است. بیومواد هر ماده طبیعی یا مصنوعی است که با هر بخشی از یک سیستم بیولوژیکی تعامل دارد. طرح های بیوممتیک می تواند در پزشکی بازساختی، مهندسی بافت و تحویل دارو استفاده شود.

اصطلاح “biomimetics” از واژه یونانی “BIOS” (زندگی) و “Mimesis” (به تقلید) منشا می گیرد، اما تعریف آن به سادگیتعریف این دوکلمه نخواهد بود.. به طور خاص، بیوممتیک  یک شکل خلاقانه از تکنولوژی است که طبیعت را برای بهبود زندگی انسان استفاده یا تقلید می کند.

مفهوم بیوممتیک ایده نگاه به طبیعت برای الهام گرفتن از آن در مدت زمان طولانی استفاده عملی است. بیوممتیک به نام های مختلفی مانند “ساختار فکری” در ژاپن و “مواد هوشمند” در ایالات متحده آمریکا نیز نامیده شده است. بیوممتیک بر این ایده متمرکز است که هیچ مدلی بهتر از طبیعت برای توسعه چیزی جدید نیست و نتایج بسیار خوبی در بهره وری و عملکرد ایجاد می کند.

انسان با صنعتی شدن و استخراج منابع به شدت طبیعت را تحت تأثیر فرآیند های نابودگرایانه قرار داد، با این حال، بیوممتیک می تواند به جلوگیری از تکرار این الگو در آینده کمک کند. بیوممتیک فراتر از استفاده از خواص طبیعی به عنوان پایه ای برای نوآوری محصولات جدید می رود. چنین محصولاتی را می توان به عنوان بخشی از صنعت عمومی و همچنین در زمینه های شیمی، زیست شناسی، معماری، مهندسی، پزشکی و مهندسی پزشکی به کار برد.